ನನ್ನ ಕವಿತೆ

ನಿಂತ ನಿಲುವಲ್ಲೇ
ಕವನ ಸೃಜಿಸುವಷ್ಟು
ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಮಿ
ನಾನಲ್ಲ
ಬೀಳಬೇಕು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ
ಹಾರಿದ ಬೀಜ
ಯಾರೋ ಎರೆಯಬೇಕು
ತಣ್ಣಗೆ ನೀರ
ಪೋಷಣೆ ಒದಗಿಸಲು
ನೆಲದೆ ಅಗೋಚರ ಸೈನ್ಯ
ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯಿಸಬೇಕು
ಆದಿತ್ಯನ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಿರಣ
ಅರೆಯುವ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ
ಉಳಿಸಲೊಂದು ಬೇಲಿ
ಬೆನ್ನು ಬಾಗದಿರಲೆಂದೊಂದು
ನಿರ್ಜೀವ ಆಸರೆಗೋಲು
ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಿ
ಹೋಗಿ ಬರುವವರ
ಕಂಡು ನಲಿಯುವವರ
ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಯ ನೇವರಿಕೆ
****************************

ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆ

ನಾ ಬರೆಯಹೋದೆ ಕವಿತೆ
ಬರೆಯಲಾಗದೆ ಕುಳಿತೆ

ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದವು ಪದಗಳು ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು
ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಒಂದನೊಂದು

ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆಯಾಗದ ಹೊರತು
ಮೂಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಕವಿತೆಯ ಗುರುತು

ಕೈಯ್ಯಲಿದ್ದ ಲೇಖನಿ
ಸುರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಕಂಬನಿ

ನಾ ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆ
ಬರೆಯಲಾರದೆ ಮರೆತೆ